همدلی چیست؟ تفاوت همدلی و همدردی و راه‌های تقویت مهارت همدلی

همدلی بیشتر از آنکه مجموعه‌ای از جمله‌های آماده باشد، نوعی کیفیت حضور است. بااین‌حال، مراحل زیر می‌تواند به شکل‌گیری یک پاسخ همدلانه کمک کند.

1. پیش از پاسخ‌دادن مکث کنید: ذهن ما معمولاً بلافاصله به‌دنبال مقایسه، تحلیل یا راه‌حل می‌رود. چند ثانیه مکث، به ما فرصت می‌دهد از واکنش خودکار فاصله بگیریم.
2. با هدف فهمیدن گوش دهید: در هنگام شنیدن از خود بپرسید «الان می‌خواهم او را بفهمم یا می‌خواهم ثابت کنم که پاسخ درست را می‌دانم؟»
3. احساس را با احتیاط نام‌گذاری کنید: به‌جای اعلام قطعی بگویید «به نظر می‌رسد از این اتفاق دلخور شده‌ای.» «احساس می‌کنم این تصمیم برایت اضطراب‌آور است؛ درست متوجه شده‌ام؟»
   عبارت‌هایی مانند «به نظر می‌رسد» و «درست فهمیدم؟» جلوی قضاوت و ذهن‌خوانی را می‌گیرند.
4. معنای پشت احساس را کشف کنید: گاهی دو نفر از یک اتفاق مشابه ناراحت می‌شوند، اما دلیل ناراحتی آن‌ها متفاوت است. ممکن است یکی به‌دلیل ازدست‌دادن کنترل ناراحت باشد و دیگری به‌دلیل دیده‌نشدن یا بی‌عدالتی.
   بپرسید: «کدام بخش این اتفاق برایت سخت‌تر بود؟» «این موضوع چه معنایی برایت داشت؟»
5. پیش از ارائه راه‌حل اجازه بگیرید: گاهی فرد واقعاً به راه‌حل نیاز دارد، اما زمان آن مهم است. «دوست داری فقط شنونده باشم یا می‌خواهی با هم راه‌حل‌ها را بررسی کنیم؟» همین سؤال ساده می‌تواند کیفیت یک گفت‌وگو را تغییر دهد.
6. از کوچک‌کردن تجربه فرد خودداری کنید: جمله‌هایی مانند موارد زیر ممکن است احساس فرد را نادیده بگیرند: «این‌قدر حساس نباش.» «همه همین مشکل را دارند.» «حداقل اتفاق بدتری نیفتاده.» «مثبت فکر کن.» «اصلاً ارزش ناراحتی ندارد.»
   جمله جایگزین می‌تواند این باشد: «می‌بینم که این موضوع برای تو مهم است.»
7. برداشت خود را بازتاب دهید: بازتاب‌ یا بازخورد دادن یعنی خلاصه‌ای از آنچه فهمیده‌ایم بیان کنیم: «اگر درست فهمیده باشم، از اصل تغییر ناراحت نیستی؛ بیشتر نگران این هستی که بدون نظر تو تصمیم گرفته شده است.» این کار به فرد کمک می‌کند احساس کند شنیده شده و درعین‌حال، سوءبرداشت احتمالی را اصلاح کند.