در دنیای امروز، بسیاری از افراد به دنبال رشد شخصی، موفقیت شغلی، تصمیمگیری بهتر، افزایش اعتمادبهنفس، بهبود روابط و ساختن زندگی معنادارتر هستند. اما مسیر رشد همیشه ساده و روشن نیست. خیلی وقتها انسان میداند که باید تغییر کند، اما نمیداند از کجا شروع کند. هدف دارد، اما مسیرش را گم کرده است. انگیزه دارد، اما در میان ترسها، تردیدها، عادتهای قدیمی و فشارهای روزمره گیر میکند.
اینجاست که کوچینگ میتواند نقش مهمی داشته باشد. کوچینگ فقط یک گفتوگوی انگیزشی یا چند توصیه ساده نیست. کوچینگ یک فرآیند حرفهای است که به فرد کمک میکند آگاهتر فکر کند، انتخابهای روشنتری داشته باشد، مسئولیت مسیر خود را بپذیرد و برای رسیدن به اهدافش اقدام مؤثر انجام دهد.
اما همانطور که نیاز به کوچینگ بیشتر شده، تعداد افرادی که خود را کوچ معرفی میکنند هم افزایش پیدا کرده است. در چنین فضایی، یک سؤال مهم شکل میگیرد:
واقعیت این است که کوچ موفق، صرفاً کسی نیست که به رشد دیگران علاقه دارد. علاقه مهم است، اما کافی نیست. یک کوچ موفق باید آموزش ببیند، تمرین کند، بازخورد بگیرد، اخلاق حرفهای را رعایت کند، بتواند عمیق گوش بدهد، سؤالهای دقیق بپرسد، مرز کوچینگ را با مشاوره و درمان بشناسد و در کنار همه اینها، برای رشد حرفهای خودش هم برنامه داشته باشد.
بر اساس گزارش جهانی کوچینگ ۲۰۲۵ فدراسیون جهانی کوچینگ آمریکا، صنعت کوچینگ در جهان رشد قابل توجهی داشته و تعداد کوچهای حرفهای فعال و درآمد این صنعت افزایش یافته است. این یعنی کوچینگ دیگر یک فعالیت حاشیهای و ناشناخته نیست؛ بلکه به یک حرفه جدی و روبهرشد تبدیل شده است. در چنین بازاری، موفقیت فقط نصیب کسانی میشود که حرفهای، اخلاقمدار، آموزشدیده و قابل اعتماد باشند. در این مقاله، به ۱۰ نکته کلیدی میپردازیم که برای تبدیل شدن به یک کوچ موفق باید بدانید و در عمل به کار بگیرید.
قبل از بررسی نکات، باید روشن کنیم منظور از کوچ موفق چیست. کوچ موفق کسی نیست که زندگی مراجع را به جای او مدیریت کند. کوچ موفق کسی نیست که برای همه مسائل نسخه آماده داشته باشد. همچنین کوچ موفق قرار نیست نقش رواندرمانگر، مشاور، منتور یا معلم را بازی کند.
کوچ موفق کسی است که میتواند یک فضای امن، حرفهای و بدون قضاوت ایجاد کند تا مراجع در آن بهتر فکر کند، عمیقتر خودش را بشناسد، مسئله واقعی خود را ببیند، انتخابهای تازه پیدا کند و برای حرکت به سمت هدفش متعهد شود.
به زبان ساده، کوچ موفق به جای اینکه به مراجع بگوید چه کار کند، به او کمک میکند خودش بهتر ببیند، بهتر بفهمد، بهتر انتخاب کند و مسئولانهتر اقدام کند.
اولین قدم برای تبدیل شدن به یک کوچ موفق، یادگیری درست کوچینگ است. بسیاری از افراد تصور میکنند چون خوب حرف میزنند، دیگران را راهنمایی میکنند یا تجربه زندگی و کاری زیادی دارند، پس میتوانند کوچ خوبی باشند. این تصور ناقص است.
تجربه، علاقه و توان ارتباطی میتواند به شما کمک کند؛ اما کوچینگ یک حرفه تخصصی است و به آموزش ساختارمند نیاز دارد. یک کوچ باید بداند نحوه برگزاری جلسات کوچینگ چیست، توافق جلسه چگونه شکل میگیرد، هدف مراجع چطور روشن میشود، گوش دادن عمیق یعنی چه، بازتاب چگونه انجام میشود، چه زمانی باید سکوت کرد، چه زمانی باید سؤال پرسید و چه زمانی باید از ورود به نقش مشاور یا درمانگر پرهیز کرد.
آموزش حرفهای کوچینگ به شما کمک میکند فقط به انگیزه و شهود شخصی تکیه نکنید. شما یاد میگیرید پشت هر مداخله در جلسه، منطق و مهارت وجود داشته باشد.
برای مثال، وقتی مراجع میگوید: «من نمیدانم چرا هر کاری را شروع میکنم، نیمهکاره رها میکنم»، یک فرد غیرحرفهای ممکن است سریع بگوید: «باید برنامهریزیات را بهتر کنی.» اما کوچ حرفهای عجله نمیکند. او ممکن است بپرسد:
چه چیزی معمولاً باعث میشود از ادامه دادن فاصله بگیرید؟
وقتی کاری را نیمهکاره رها میکنید، درون شما چه اتفاقی میافتد؟
اگر این الگو بخواهد چیزی درباره شما به شما نشان دهد، آن چیز چیست؟
تفاوت این دو رویکرد بسیار مهم است. در حالت اول، فرد راهحل آماده میدهد. در حالت دوم، کوچ به مراجع کمک میکند خودش به آگاهی برسد.
دانلود رایگان خلاصه کتاب ” کوچینگ چیست؟ ”
فیلد های "*" اجباری هستند
یکی از نشانههای کوچ موفق، شناخت دقیق مرزهای حرفهای است. کوچینگ با مشاوره، رواندرمانی، آموزش و منتورینگ تفاوت دارد.
در مشاوره، معمولاً متخصص بر اساس دانش و تجربه خود راهکار میدهد. در منتورینگ، فرد باتجربهتر مسیر طیشده خود را منتقل میکند. در درمان، تمرکز ممکن است بر آسیبهای روانی، اختلالات، تروماها یا مسائل بالینی باشد. اما در کوچینگ، تمرکز اصلی بر آگاهی، انتخاب، مسئولیت، اقدام و رشد مراجع است.
این مرزبندی فقط یک بحث نظری نیست؛ برای امنیت مراجع و اعتبار کوچ ضروری است. اگر مراجع نشانههایی از بحران روانی، افسردگی شدید، اضطراب ناتوانکننده، افکار آسیب به خود یا مسائل بالینی جدی داشته باشد، کوچ نباید وانمود کند که میتواند همه چیز را در جلسه کوچینگ حل کند. در چنین شرایطی، ارجاع به متخصص مناسب بخشی از اخلاق حرفهای است.
کوچ موفق میداند کجا باید در نقش کوچ بماند و کجا باید با صداقت بگوید: «این موضوع ممکن است نیاز به همراهی متخصص دیگری داشته باشد.»
همین صداقت است که اعتماد میسازد.
🔗 این مقاله میتواند تکمیلکننده دانش شما باشد: تفاوت های کوچینگ و منتورینگ
🔗 این مقاله میتواند تکمیلکننده دانش شما باشد: تفاوت های کوچینگ و روانشناسی
یکی از بزرگترین تفاوتهای کوچ حرفهای با کوچ معمولی، کیفیت گوش دادن اوست. خیلیها تصور میکنند گوش دادن یعنی ساکت بودن تا طرف مقابل حرفش تمام شود. اما در کوچینگ، گوش دادن فعال یک مهارت فعال، دقیق و چندلایه است.
کوچ موفق فقط کلمات مراجع را نمیشنود. او به احساس پشت کلمات، مکثها، تغییر لحن، تردیدها، تکرارها، تناقضها و انرژی مراجع هم توجه میکند.
برای مثال، مراجع ممکن است بگوید: «من واقعاً میخواهم شغلم را تغییر بدهم.» اما لحنش پر از تردید باشد. کوچ غیرحرفهای شاید سریع سراغ برنامه تغییر شغل برود. اما کوچ حرفهای ممکن است متوجه فاصله میان کلمه و احساس شود و بپرسد:
وقتی میگویید واقعاً میخواهم، همزمان در صدایتان کمی تردید هم حس میشود. خودتان چه چیزی را در این جمله میشنوید؟
این نوع گوش دادن، مراجع را به لایه عمیقتری از آگاهی میبرد.
گوش دادن عمیق یعنی کوچ تلاش نمیکند سریع جواب بدهد، سریع تحلیل کند یا سریع مراجع را به جایی برساند. او ابتدا با دقت حاضر میشود. بسیاری از لحظات مهم کوچینگ، نه از سؤالهای پیچیده، بلکه از شنیده شدن واقعی مراجع آغاز میشود.
یکی از سوءتفاهمهای رایج درباره کوچینگ این است که کوچ موفق کسی است که سؤالهای زیادی بلد باشد. البته پرسشگری یکی از مهارتهای اصلی کوچینگ است، اما کوچینگ مسابقه سؤال پرسیدن نیست.
گاهی یک سؤال دقیق، بهموقع و ساده میتواند بسیار اثرگذارتر از ده سؤال پشت سر هم باشد.
سؤال قدرتمند، سؤالی نیست که کوچ را باهوش نشان دهد. سؤال قدرتمند، سؤالی است که مراجع را به فکر تازه، آگاهی تازه یا انتخاب تازه میرساند.
برای مثال، اگر مراجع بگوید: «من همیشه کارهایم را عقب میاندازم»، چند نوع سؤال ممکن است مطرح شود:
چرا عقب میاندازید؟
چه برنامهای برای انجامش دارید؟
چه چیزی در این عقب انداختن برای شما آشناست؟
اگر این تعویق بخواهد از شما در برابر چیزی محافظت کند، آن چیز چیست؟
سؤال اول ممکن است مراجع را دفاعی کند. سؤال دوم شاید مفید باشد، اما سریع وارد راهکار میشود. سؤال سوم و چهارم احتمالاً مراجع را به کشف الگوی عمیقتری دعوت میکند.
کوچ موفق سؤال را برای پر کردن سکوت نمیپرسد. او سؤال را برای باز کردن آگاهی مراجع میپرسد.
🔗 این مقاله میتواند تکمیلکننده دانش شما باشد: پرسشگری سقراطی چیست؟
کوچینگ فقط پرسش و پاسخ نیست. بخش مهمی از قدرت کوچ در کیفیت حضور اوست. حضور یعنی کوچ در جلسه واقعاً آنجاست؛ نه درگیر قضاوت، نه گرفتار آماده کردن سؤال بعدی، نه مشغول اثبات توانمندی خودش.
حضور حرفهای یعنی مراجع احساس کند دیده و شنیده میشود. این حضور گاهی با سکوت ساخته میشود، گاهی با یک بازتاب کوتاه، گاهی با یک نگاه آرام و گاهی با مکثی که به مراجع اجازه میدهد حرف خودش را عمیقتر بشنود.
برای مثال، مراجع میگوید: «همیشه حس میکنم باید از بقیه قویتر باشم.» کوچ میتواند بلافاصله سؤال بپرسد، اما گاهی بهتر است چند ثانیه سکوت کند و بعد آرام بگوید:
انگار قوی بودن برای شما فقط یک انتخاب نیست؛ شبیه یک اجبار شده.
همین بازتاب ساده میتواند مراجع را متوقف کند و او را به آگاهی تازهای برساند.
کوچ موفق از سکوت نمیترسد. او میداند سکوت همیشه خالی نیست. گاهی سکوت همان جایی است که مراجع برای اولین بار صدای درونی خودش را میشنود.
یکی از پایههای کوچینگ موفق، امنیت روانی در جلسه است. مراجع باید احساس کند میتواند بدون ترس از قضاوت، تحقیر، افشا شدن یا نصیحت شدن، درباره دغدغههای واقعی خود حرف بزند.
این امنیت فقط با گفتن جمله «اینجا فضای امنی است» ساخته نمیشود. امنیت در رفتار کوچ دیده میشود: در نحوه گوش دادن، در حفظ محرمانگی، در پرهیز از قضاوت، در احترام به انتخاب مراجع و در شفافیت درباره چارچوب جلسه.
برای مثال، اگر مراجع درباره شکست کاری خود حرف میزند و احساس شرم دارد، کوچ نباید سریع او را آرام کند یا شکست را کوچک جلوه دهد. جملههایی مثل «اشکالی ندارد» یا «برای همه پیش میآید» شاید نیت خوبی داشته باشد، اما گاهی تجربه مراجع را سطحی میکند.
در چنین موقعیتی، کوچ میتواند بگوید:
به نظر میرسد این شکست فقط یک اتفاق کاری برای شما نبوده؛ انگار بخشی از تصویر شما نسبت به خودتان را هم تحت تأثیر قرار داده. درست میفهمم؟
این نوع همراهی، همدلانهتر و حرفهایتر است.
مراجع زمانی عمیقتر کار میکند که احساس کند کوچ قرار نیست او را تعمیر کند، قضاوت کند یا به زور به سمت یک جواب ببرد.
هیچ کوچ موفقی بدون اخلاق حرفهای ماندگار نمیشود. مهارت مهم است، اما بدون اخلاق میتواند خطرناک شود.
صداقت، محرمانگی، شفافیت، حفظ مرزها، احترام به استقلال مراجع و پرهیز از وعدههای اغراقآمیز، از پایههای مهم کوچینگ حرفهای هستند.
یک کوچ موفق نباید به مراجع وعده قطعی بدهد که «با چند جلسه زندگیات متحول میشود» یا «من تضمین میکنم به هدفت میرسی». کوچینگ میتواند بسیار اثرگذار باشد، اما نتیجه آن به عوامل مختلفی بستگی دارد؛ از جمله آمادگی مراجع، تعهد به اقدام، شرایط محیطی و کیفیت رابطه کوچینگی.
صداقت یعنی اگر موضوعی خارج از صلاحیت شماست، آن را بپذیرید. اگر نیاز به ارجاع وجود دارد، ارجاع دهید. اگر مراجع از شما انتظار مشاوره تخصصی، درمان یا تصمیمگیری به جای خودش دارد، مرز را روشن کنید.
برای مثال، اگر مراجع از شما بخواهد تصمیم بگیرید که از همسرش جدا شود یا نه، کوچ حرفهای به جای توصیه مستقیم، فضا را برای کاوش مسئولانه باز میکند و در صورت نیاز، او را به متخصص مرتبط ارجاع میدهد.
اعتماد در کوچینگ با ادعا ساخته نمیشود؛ با رفتار اخلاقی و ثبات حرفهای ساخته میشود.
کوچینگ را نمیتوان فقط با خواندن کتاب یا دیدن ویدئو یاد گرفت. کوچینگ مهارتی زنده است و در جلسه واقعی رشد میکند.
یک کوچ موفق باید تمرین کند، جلسه برگزار کند، صدای جلسات خود را با رعایت اصول محرمانگی بررسی کند، از منتورکوچ بازخورد بگیرد و ضعفهای خود را بشناسد.
بسیاری از کوچهای تازهکار فکر میکنند اگر چند مدل و ابزار یاد بگیرند، آمادهاند. اما در جلسه واقعی، اتفاقات پیچیدهتری رخ میدهد. مراجع ممکن است گریه کند، سکوت کند، مقاومت نشان دهد، موضوع را عوض کند، انتظار راهحل داشته باشد یا در میانه جلسه هدفش تغییر کند. کوچ باید بتواند در این لحظات حاضر بماند و فرایند را حرفهای مدیریت کند.
تمرین واقعی به شما نشان میدهد که کجا بیش از حد حرف میزنید، کجا زود راهکار میدهید، کجا از سکوت میترسید، کجا به جای مراجع معنا میسازید و کجا سؤالهای شما بیشتر از نیاز مراجع، از اضطراب خودتان میآید.
بازخورد حرفهای یکی از سریعترین مسیرهای رشد کوچ است. کوچ موفق از بازخورد فرار نمیکند؛ از آن برای دقیقتر شدن استفاده میکند.
🔗 این مقاله میتواند تکمیلکننده دانش شما باشد: بازخورد یا فیدبک چیست؟
در بازار امروز کوچینگ، اعتماد اهمیت زیادی دارد. مراجعان، سازمانها و مدیران منابع انسانی معمولاً به دنبال کوچهایی هستند که مسیر آموزشی مشخص، تجربه قابل دفاع و اعتبار حرفهای داشته باشند.
اعتبارنامههای حرفهای مانند مسیرهای آیسیاف – ICF میتوانند به یک کوچ کمک کنند جدیت، تعهد و سطح مهارت خود را بهتر نشان دهد. در این مسیر، سطوحی مانند ACC، PCC و MCC وجود دارد که هرکدام نیازمند میزان مشخصی از آموزش، تجربه، منتورکوچینگ و ارزیابی هستند.
البته داشتن مدرک بهتنهایی کسی را کوچ موفق نمیکند. همانطور که نداشتن مدرک هم الزاماً به معنای ناتوانی نیست. اما در یک بازار حرفهای، آموزش معتبر و اعتبارنامه میتواند به اعتمادسازی، رشد شغلی و تمایز شما کمک کند.
اگر میخواهید به شکل جدی وارد حرفه کوچینگ شوید، بهتر است از همان ابتدا مسیر رشد خود را مشخص کنید:
کوچ موفق فقط به جلسه امروز فکر نمیکند؛ او برای مسیر حرفهای خود نقشه دارد.
🔗 این مقاله میتواند تکمیلکننده دانش شما باشد: معرفی مدارک معتبر کوچینگ
حتی اگر کوچ بسیار توانمندی باشید، تا زمانی که دیگران شما را نشناسند و به شما اعتماد نکنند، رشد حرفهای شما محدود میماند. به همین دلیل، کوچ موفق باید علاوه بر مهارت جلسه، روی برند شخصی، ارتباط با مخاطب و معرفی درست خدمات خود هم کار کند.
برند شخصی در کوچینگ فقط داشتن پیج اینستاگرام یا یک سایت زیبا نیست. برند شخصی یعنی مخاطب بداند شما چه کسی هستید، در چه حوزهای کار میکنید، چه نگاهی به کوچینگ دارید، با چه نوع مراجعانی بهتر کار میکنید و چرا میتواند به شما اعتماد کند.
برای مثال، یک کوچ میتواند در حوزه کوچینگ شغلی، کوچینگ مدیران، کوچینگ زندگی، کوچینگ تحصیلی یا کوچینگ کسبوکار فعالیت کند. هرچقدر جایگاه شما روشنتر باشد، مخاطب راحتتر متوجه میشود که آیا شما برای نیاز او مناسب هستید یا نه.
برای ساختن اعتماد، میتوانید از این مسیرها استفاده کنید:
کوچ موفق فقط خوب کوچ نمیکند؛ درست هم دیده میشود، درست معرفی میشود و درست اعتماد میسازد.
بسیاری از افرادی که وارد مسیر کوچینگ میشوند، نیت خوبی دارند اما به دلیل چند اشتباه رایج، رشدشان کند یا متوقف میشود. شناخت این اشتباهات میتواند مسیر شما را کوتاهتر و حرفهایتر کند.
یکی از اشتباهات رایج این است که کوچ تازهکار خیلی زود وارد نقش نصیحتگر میشود. او فکر میکند اگر سریع راهکار بدهد، مفیدتر بوده است. در حالی که در کوچینگ، ارزش اصلی در ایجاد آگاهی و مسئولیتپذیری در مراجع است، نه در ارائه نسخه آماده.
اشتباه دوم، زیاد حرف زدن کوچ است. وقتی کوچ بیشتر از مراجع صحبت میکند، فضای کشف و آگاهی کم میشود. جلسه کوچینگ قرار نیست صحنه نمایش دانش کوچ باشد.
اشتباه سوم، بیتوجهی به مرزهای حرفهای است. کوچ نباید وارد درمان، تشخیص روانشناختی، تصمیمگیری به جای مراجع یا مدیریت زندگی او شود.
اشتباه چهارم، نداشتن تمرین و بازخورد است. بعضی افراد بعد از گذراندن یک دوره کوتاه، خود را کاملاً آماده میدانند. اما کوچینگ حرفهای با تمرین، مشاهده، اصلاح و یادگیری مداوم شکل میگیرد.
اشتباه پنجم، وعده دادن بیش از حد است. جملاتی مثل «من زندگی تو را متحول میکنم» یا «در چند جلسه به موفقیت قطعی میرسی» شاید در تبلیغات جذاب به نظر برسد، اما از نظر حرفهای خطرناک است. کوچ موفق به جای وعده اغراقآمیز، فرایند حرفهای و مسئولانه ارائه میدهد.
پاسخ کوتاه این است: مدرک بهتنهایی کافی نیست، اما مسیر آموزشی معتبر بسیار مهم است.
هیچ مدرکی بهتنهایی تضمین نمیکند که یک نفر کوچ موفقی باشد. موفقیت در کوچینگ به ترکیبی از مهارت، تجربه، اخلاق، خودآگاهی، تمرین، بازخورد و توان ایجاد رابطه حرفهای بستگی دارد.
اما از طرف دیگر، ورود به کوچینگ بدون آموزش معتبر هم میتواند آسیبزا باشد. چون کوچینگ با ذهن، احساس، انتخابها و مسیر زندگی افراد سر و کار دارد. بنابراین، کسی که میخواهد به عنوان کوچ فعالیت کند، باید مسئولانه آموزش ببیند و با استانداردهای حرفهای آشنا باشد.
اعتبارنامههای بینالمللی میتوانند به شما کمک کنند مسیر رشدتان روشنتر شود و مخاطب با اعتماد بیشتری شما را انتخاب کند. بهویژه اگر قصد دارید با سازمانها، مدیران، کسبوکارها یا مراجعان جدیتر کار کنید، داشتن مسیر حرفهای و قابل دفاع اهمیت بیشتری پیدا میکند.
تبدیل شدن به کوچ موفق یک اتفاق فوری نیست. ممکن است شما در چند ماه اول با اصول و مهارتهای پایه آشنا شوید، اما حرفهای شدن در کوچینگ نیازمند زمان، تمرین و تجربه است.
در ماههای ابتدایی، تمرکز شما باید روی یادگیری درست، تمرین مهارتها، شناخت مرزهای کوچینگ و تجربه جلسات واقعی باشد. بعد از آن، با گرفتن بازخورد، کار با مراجعان مختلف و ادامه یادگیری، کیفیت کار شما عمیقتر میشود.
موفقیت در کوچینگ معمولاً از سه مسیر همزمان ساخته میشود:
اگر فقط روی مهارت جلسه کار کنید اما دیده نشوید، جذب مراجع سخت میشود. اگر فقط روی بازاریابی کار کنید اما مهارت کافی نداشته باشید، اعتماد مراجع از بین میرود. اگر فقط روی رشد شخصی کار کنید اما ساختار حرفهای نداشته باشید، مسیر شغلی شما نامنظم میماند.
کوچ موفق کسی است که این سه مسیر را با هم جلو میبرد.
مقالات پیشنهادی
کوچینگ چه مشکلاتی را حل میکند؟ اگر مدتی است در یک تصمیم گیر کردهاید، هدفی...
محرمانگی در کوچینگ فقط یک قول دوستانه میان کوچ و مراجع نیست. یکی از پایههای...
تفاوت ACC، PCC و MCC فقط در تعداد ساعات آموزش یا سابقه کوچینگ نیست. این...
سوپرویژن کوچینگ (Coaching Supervision) یکی از مهمترین ابزارهای رشد حرفهای کوچهاست؛ بااینحال بسیاری از کوچها...
آزمون ICF یکی از مهمترین مراحل دریافت اعتبار حرفهای از فدراسیون بینالمللی کوچینگ است. آزمونی...
ورود به حرفه کوچینگ فقط با مطالعه چند کتاب یا شرکت در دورههای کوتاهمدت امکانپذیر...
ممکن است برای انجام کارتان مهارت کافی داشته باشید، اما هنگام ارائه آن در یک...
دریافت مدارک معتبر ICF برای یک متقاضی ایرانی، فقط به گذراندن دوره کوچینگ و قبولی...
فرض کنید کسبوکارتان درآمد دارد، مشتری هم دارید و ظاهراً همهچیز در حال حرکت است؛...
در دنیای امروز، سازمانها نه تنها با تغییرات روبهرو هستند، بلکه با سرعتی بیسابقه از...
درخواست مشاوره رایگان
برای اطلاع از شرایط بورسیه و تخفیف ها با مشاورین ما در تماس باشید.
میزان پیشرفت خواندن شما
دانلود رایگان خلاصه کتاب ” کوچینگ چیست؟ ” استاد یاسر متحدین
فیلد های "*" اجباری هستند
با وجود شرایط اقتصادی این روزها، مثل همیشه در کنار شما هستیم.
برای اطلاع از شـرایط حـمـایتی ویـژه، کافیست فرم زیر را تکمیل کنید.
فیلد های "*" اجباری هستند
